Во живописниот предел на Скопска Црна Гора, меѓу зелените падини и старите селски патишта, во 70-тите години се отвора едно место кое ќе стане дел од локалната историја – мотелот „Четири Воденички“. Името го добива по четирите воденички што некогаш работеле во таа област, блиску до потокот и старите водни патеки.
Симбол на убавото време
Мотелот „Четири Воденички“ не бил само обично угостителско место. Тој бил симбол на едно убаво време – време на мирни викенди, на искрени дружења и на вкусот на вистинската скара што се памети со години.Мирисот на жарот што се ширел од скарата, звукот на потокот кој течел покрај мотелот и гостопримството што се чувствувало на секој чекор создавале посебна магија. Секој што ќе седнел таму имал чувство дека е дел од нешто повеќе од обичен ручек – дел од традиција што ги поврзувала луѓето.
„Четири Воденички“ билo омилено место и за жителите на Скопје. Многумина доаѓале тука за да избегаат од градската врева и да најдат мир во природата. За некои тоа бил семеен излет, за други деловен ручек, а за трети – едноставно бегство во зелениот амбиент на Скопска Црна Гора.
Со текот на времето, мотелот станал препознатлива точка на картата на регионот. Тука се создавале спомени, се склопувале пријателства и се славеле важни моменти. „Четири Воденички“ останува запаметен како место каде што времето течело побавно, а животот имал поинаков, посрдечен ритам..
Музика и спомени
Кон крајот на 80-тите години, мотелот „Четири Воденички“ го доживува својот златен период. Големата тераса, со поглед кон зеленилото и потокот, станува вистинска сцена за живи настапи кои го привлекувале вниманието на целиот регион. Тука гостувале најпознатите имиња од југословенската естрада – „Слатки Грех“ со Лепа Брена, како и пејачката Цица, чии настапи останале длабоко врежани во сеќавањата на посетителите.
Настапите не биле само концерти, туку вистински настани што го обединуваа народот. Луѓе од Скопје, но и од поширокиот регион, доаѓале да ја почувствуваат таа енергија – комбинација од музика, вкусна скара и дружење што траело до доцна во ноќта. И денес, децении подоцна, спомените за тие вечери сè уште живеат меѓу жителите на Скопска Црна Гора. „Четири Воденички“ останува симбол на едно минато исполнето со песна, радост и човечка блискост – дел од душата на овој крај што се пренесува од генерација на генерација.
